BUGÜN…

Ekim 13, 2019 0 Yazar: senemozkan

Ne çok bilgi var çevremizde artık. Bilgi tarafından sarılmış durumdayız adeta. İnternet, TV, kitaplar, kurslar, videolar… Hepsi hayatımıza akmak için yarışıyor sanki. Bilgi bombardımanının ortasındayız.

Bombardıman ortasında ve şaşkın belki de. O kadar çoklar ki, hangisini alsam, hangisini yapsam şaşkınlığıyla etrafa bakınan çocuklar gibiyiz. En doğrusu hangisi, bunu seyrettim ama bu da varmış, şu kitabı da okumam lazım diye bu konuyu bile hızlı hayatımıza adapte ediyoruz başarıyla. 

Oysa ki sakince, eyvah kaçırıyorum telaşından uzak hazmetmek ve hayatımızın parçası haline getirmek değil mi en güzeli. 

Sakince, telaşsız… Kaçırıyorum endişesinden uzak, çok şükür yol alıyorum hissinde. 

Sakinlik önemli diye düşünüyorum. 

Onun kadar önemli olan ikinci bir nokta ise, hayatımıza gerçekten almak, uygulamak yani öğrendiklerimizi. 

Okuduğum kitaptaki ya da seyrettiğim videodaki bilgi sadece bilgi olarak kalıyorsa zaten unutuluyor bir süre sonra. Ama hayatımın parçası haline gelirse o zaman bana katkı sağlamaya başlıyor o hazine. 

Bir yemek tarifi edinip, yemeği hiç pişirmeden tarifi kenarda tutmanın, var bende demenin faydası var mı bize? O yemeği pişirmek, tecrübeyi edinmek, pişirdikçe daha da iyi olmak, lezzeti tatmak değil mi amaç?  

Tarifleri kenarda sararan kâğıtlar olmaktan kurtarıp her an kullandığımız, hayatımıza lezzet katan unsurlar haline getirmek, onlardan güzel yemekler yapmak hem tariflere, hem kendimize yapabileceğimizin en güzeli 🙂

Bu sabah “erteleme, hayatına al, uygula” hissiyle uyandım 🙂

Bugün Dolunay. 

Ben bugün, bir gün kullanırım diye kenarda tuttuklarımı ortaya çıkarıp, gözden geçirmeye, 

Gereksizleri bırakıp, gereklileri ait oldukları alanlara yerleştirmeye ve  kullanmaya niyet ediyorum.

Hayatın akışına uyum sağlamaya, sakince, güvenle hareket etmeye niyet ediyorum. 

Işıkla kalın…