OLUMLU DÜŞÜNMEK HER ZAMAN MÜMKÜN MÜ?

Şubat 28, 2020 1 Yazar: senemozkan

Olumlu düşünmek, pozitif bakmak kişisel gelişimle ilgilenen bizlerin ağzımızdan düşürmediğimiz kavramlar. Dünyada belki binlerce kitap, binlerce video var bu konulardan bahseden. Mutluluğun anahtarı, güzel bir hayatın kapısından giriş için atılması gereken bir adım gibi kabul ediyoruz pek çoğumuz olumlu bakmayı. 

Ama bazen çok da kolay olmuyor yaşananlarda güzel bir yön bulmak. “Nasıl bulunur ki?” diye soruyoruz kendimize.

Bu sabah televizyonda sınır kapılarına yürüyen çoluk çocuk, genç yaşlı yüzlerce insanı görünce “neden?” diye sordum kendime. Ben evimde olanları televizyon karşısında elimde çayım izlerken, o insanlar tarlalardan yürüyüp Avrupa’ya çıkabilecekleri bir sınır kapısına ulaşma derdindeler. Sırtlarında çantaları, içinde muhtemelen sahip oldukları 3-5 parça eşya ile yollardalar. Saatlerce, belki günlerce yürüyecekler. Nereye gidecekleri, nasıl günlerin onları beklediği belli olmayan büyük bir bilmecenin kahramanları sanki hepsi…

Allah hepsinin yardımcısı olsun. Varacakları yerler onlara güzel günler getirsin inşallah… 

Tarihin her döneminde benzer olaylar yaşanmış. Hep diyoruz ya tarih tekerrürden ibaret… 

Ve yine hep dediğimiz gibi biz insanlık olarak öğrenmediğimiz sürece bu tekrarlar da devam ediyor. 

Savaştan uzak durulması gerektiğini en iyi savaş yaşayan toplumların bilmesi gerekir. Ortaokulda bir tarih öğretmenim vardı. “Savaş, savaşı kazanan ülkeyi bile en az 30-40 sene geri götürür” derdi. Ne kadar doğru bir söz.

Savaşta kazanan da olsanız, kaybediyorsunuz yani…

Şehitler, arkalarından ağlayanlar, kendilerine yaşayacak bir yurt bulma çabasındaki insanlar, gövde gösterisi yapmaya çalışan ülkeler ve siyasi liderler, politik ilişkiler…. Her yönüyle tam bir kaos ortamı, içinde bulunduğumuz.   

Ama unutmamak gerekir ki, DÜZEN KAOS’TAN DOĞAR.

İşte ben bugün bu kaos ortamının bizi götüreceği düzeni düşünmeyi seçiyorum. 

Biliyorum ki, bugün o sınır kapısına ilerleyen gençler, çocuklar ya da televizyondan onları izleyen ben; sevginin, barışın güzelliğini ve değerini bir kere daha anladık. Arttırılmasına ne kadar ihtiyacımız olduğunu fark ettik.

Suriyeli, Amerikalı, Afgan… gibi kategorilerle bakmak yerine baktığımızda “sadece insan” olarak görmenin asıl konu olduğunu kavradık. Sadece insan… Annesi babası, sevenleri ve sevdikleri olan, senin benim gibi insanlar hepsi. Ve ihtiyaçlarımız aynı. Sevgi, hoşgörü, kabul edilmek, insan olmanın getirdiği değeri görmek…

İşte bugün dünyadaki milyarlarca insan benzer görüntüleri izliyorsa hepimizin alacağı ortak dersler bunlar yaşananlardan bence. 

Her şey gibi bu kaos ortamı da geçici. Arkasından gelecek düzene kadar varlığını koruyacak… Ve sonunda değişime uğrayacak o da…

Önemli olan bizim kaostan öğrenmemiz gerekenleri öğrenip, güzelliklerin değerini anlamamız ve arttırmak/korumak için üzerimize düşeni yapmamız. 

Işıkla ve sevgiyle kalın…